· Watykan ·

4 II — Przesłanie wideo na Międzynarodowy Dzień Braterstwa Ludzkiego

Braterstwo nowym wyznacznikiem ludzkości

cq5dam.thumbnail.cropped.500.281.jpeg
26 marca 2021

W tym roku po raz pierwszy obchodzony był Międzynarodowy Dzień Braterstwa Ludzkiego, ustanowiony przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych na dzień 4 lutego, w rocznicę podpisania przez Ojca Świętego oraz Wielkiego Imama Al-Azhar wspólnej deklaracji o braterstwie w 2019 r. w Abu Zabi. Podczas obchodów, zorganizowanych online, zaprezentowano również laureatów Nagrody Zayeda. Poniżej publikujemy przygotowane z tej okazji przesłanie wideo Papieża Franciszka.

Siostry i bracia. To jest właściwe słowo — siostry i bracia. Potwierdzenie braterstwa. W sposób szczególny panu, Wielki Imamie Ahmedzie al-Tajebie, mój bracie, mój przyjacielu, mój towarzyszu w wyzwaniach i ryzykach w walce o braterstwo, dziękuję za towarzyszenie w drodze refleksji i w opracowaniu dokumentu, który został zaprezentowany dwa lata temu. Pańskie świadectwo bardzo mi pomogło, ponieważ było to świadectwo odważne. Wiem, że nie było to łatwe zadanie. Ale mogliśmy tego dokonać wspólnie i pomóc sobie nawzajem. Najpiękniejszą rzeczą jest to, że tamto pierwsze pragnienie braterstwa utrwaliło się w prawdziwym braterstwie. Dziękuję, bracie, dziękuję!

Pragnę również podziękować Jego Wysokości Szejkowi Mohammedowi bin Zayedowi za wszystkie wysiłki, jakie podjął, aby można było dalej podążać tą drogą. Uwierzył w ten projekt. Uwierzył nam.

Myślę, że należy również podziękować — proszę mi pozwolić, panie sędzio, na użycie tego słowa — l’enfant terrible całego tego projektu, sędziemu Abdelowi Salamowi, przyjacielowi, pracownikowi, pełnemu pomysłów, który pomógł nam iść naprzód.

Dziękuję wszystkim za postawienie na braterstwo, ponieważ dziś braterstwo jest nowym wyznacznikiem ludzkości. Albo jesteśmy braćmi, albo niszczymy jedni drugich.

Dziś nie jest pora na obojętność. Nie możemy umywać rąk, z dystansem, z lekceważeniem, z brakiem zainteresowania. Albo jesteśmy braćmi — pozwólcie, że to powiem — albo wszystko się zawali. To jest wyznacznik. Wyznacznik, według którego musimy budować. To jest wyzwanie naszego stulecia, to jest wyzwanie naszych czasów.

Braterstwo oznacza wyciągniętą dłoń, braterstwo oznacza szacunek. Braterstwo oznacza słuchanie z otwartym sercem. Braterstwo oznacza stanowczość we własnych przekonaniach. Ponieważ nie ma prawdziwego braterstwa, jeśli negocjuje się swoje przekonania.

Jesteśmy braćmi, zrodzonymi z tego samego Ojca. Z różnymi kulturami i tradycjami, ale wszyscy jesteśmy braćmi. I przez szacunek dla naszych kultur i odmiennych tradycji, naszego różnego obywatelstwa powinniśmy budować to braterstwo. Bez negocjowania.

Jest to czas słuchania. Jest to czas szczerej akceptacji. Jest to pora pewności, że świat bez braci jest światem wrogów. Chcę to podkreślić. Nie możemy mówić: albo bracia, albo niebracia. Powiedzmy to wyraźnie: albo bracia, albo wrogowie. Ponieważ lekceważenie jest bardzo subtelną formą wrogości. Nie potrzeba wojny, aby mieć wrogów. Wystarczy lekceważenie. Koniec z tą techniką — przerodziło się to w technikę — dość tej postawy patrzenia w drugą stronę, nie dbając o drugiego, jakby nie istniał.

Drogi bracie, Wielki Imamie, dziękuję za pana pomoc. Dziękuję za pana świadectwo. Dziękuję za tę drogę, którą przebyliśmy razem.

[Gratulacje Ojca Świętego dla sekretarza generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, Antónia Guterresa, laureata Nagrody Zayeda].

Pragnę pogratulować tej Nagrody sekretarzowi generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych i podziękować za wszelkie wysiłki, jakie podejmuje na rzecz pokoju. Pokoju, który można osiągnąć jedynie z braterskim sercem. Dziękuję za to, co pan robi.

[Gratulacje Ojca Świętego dla Latify Ibn Ziaten, laureatki Nagrody Zayeda]

Droga siostro, twoje ostatnie słowa nie zostały wypowiedziane jako coś jedynie zasłyszanego czy konwencjonalnego — «wszyscy jesteśmy braćmi». Są przekonaniem. Jest to przekonanie ukształtowane w cierpieniu, w twoich ranach. Poświęciłaś swoje życie, żeby był uśmiech, poświęciłaś swoje życie, żeby nie było urazy, i poprzez ból utraty syna — jedynie matka wie, co znaczy stracić syna — poprzez ten ból masz odwagę powiedzieć: «wszyscy jesteśmy braćmi», i zasiewać słowa miłości. Dziękuję za twoje świadectwo. I dziękuję za bycie matką twojego syna, wielu chłopców i dziewcząt; za bycie matką dzisiaj dla tej ludzkości, która cię słucha i która uczy się od ciebie — albo droga braterstwa, bracia, albo stracimy wszystko.

Dziękuję, dziękuję!