· Watykan ·

Święty, Obywatel Świata, Polak, Człowiek

Papież Jan Paweł II

Podczas audiencji dla Solidarności w Watykanie, 15 stycznia 1981 r.
27 maja 2020
«Ktoś długo pochylał się nade mną / Cień nie ciążył na krawędziach brwi. / Jakby światło pełne zieleni, / jakby zieleń, lecz bez odcieni, / Zieleń niewysłowiona, oparta na kroplach krwi. To nachylenie dobre, pełne chłodu zarazem i żaru, / Które się we mnie osuwa, a pozostaje nade mną, / Chociaż przemija opodal — lecz wtedy staje się wiarą i pełnią. To nachylenie dobre, pełne chłodu zarazem i żaru, / Taka milcząca wzajemność. Zamknięty w takim uścisku — jakby muśnięcie po twarzy, / Po którym zapada zdziwienie i cisza, cisza bez słowa, / Która nic nie pojmuje, niczego nie równoważy — /W tej ciszy unoszę nad sobą nachylenie Boga» Wspólna droga, wspólna historia, wspólne nadzieje, wspólne marzenia, wspólne działania i jeden cel — dobro człowieka. I nasz los, los ...

Ta treść jest zarezerwowana dla Prenumeratorów

paywall-offer
Droga Czytelniczko, drogi Czytelniku,
dostęp online do «L’Osservatore Romano» we wszystkich wersjach językowych jest zarezerwowany dla Prenumeratorów.

Zamawiając prenumeratę do 30 września br., możesz skorzystać z ceny promocyjnej 20 € za prenumeratę roczną.