Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

Zaangażowanie na rzecz jedności i modlitwa

· Papież odprawia nieszpory w kościele św. Grzegorza Wielkiego na wzgórzu Celius z prymasem Wspólnoty Anglikańskiej ·

Na «Anioł Pański» apel o zaprzestanie wszelkiej przemocy

W kościele należącym do kamedulskiego klasztoru św. Grzegorza Wielkiego na wzgórzu Celius (ufundowanym przez Grzegorza I Wielkiego w 575 r.) - «miejscu, gdzie narodziła się  więź między chrześcijaństwem na Wyspach Brytyjskich i Kościołem Rzymu» - Papież przewodniczył w sobotę 10 marca wieczorem pierwszym nieszporom III Niedzieli Wielkiego Postu, w których uczestniczył arcybiskup Canterbury Rowan Williams, prymas Wspólnoty Anglikańskiej. Było to «braterskie spotkanie», które – zdaniem Papieża – cechował «głęboki charakter ekumeniczny». Stąd nadzieja, że będzie to «bodziec dla wszystkich wierzących, katolików i anglikanów, aby z odnowionym zaangażowaniem wciąż modlili się i zabiegali o jedność».

Przypominając w swojej homilii tysiącletnią historię eremu w Camaldoli, pierwszego klasztoru zgromadzenia założonego przez św. Romualda, Papież podkreślił «ogromną płodność tradycji kamedulskiej», czego świadectwem jest kulturowy i duchowy wkład w opracowanie Konstytucji włoskiej oraz w refleksje Soboru Watykańskiego II. Droga życia zakonnego, którą wyróżnia nieustanne poszukiwanie «właściwej równowagi między  eremityzmem i cenobityzmem», między potrzebą całkowitego poświęcenia się Bogu w samotności, wspierania się nawzajem modlitwą i przyjmowania braci, «aby mogli zaczerpnąć ze źródeł życia duchowego i osądzać to, co dzieje się w świecie, prawdziwie ewangelicznym sumieniem».

O tym dwojakim wymiarze koncepcji monastycznej św. Grzegorza mówił również arcybiskup Canterbury w swojej homilii. «W życiu zakonnym – przypomniał m.in. - równowaga między samotnością z jednej strony, a wspólną pracą i modlitwą z drugiej, jest czymś, co stara się umożliwić jasną, rzekłbym wręcz profetyczną wizję innych». Tylko dzięki «codziennemu pogrążaniu się w kontemplacji» można bowiem «naprawdę zobaczyć potrzeby innych», a nawet poczuć «udrękę» z powodu ich «głębokich i tragicznych» niedostatków. Ten «wysiłek, w którym łączą się nierozerwalnie działanie i kontemplacja, samotność i wspólnota – podkreślił Rowan Williams – wiąże się z nieustannym oczyszczaniem świadomości i obrazu innych, jaki w niej mamy, w świetle Boga, którego spotykamy w milczeniu i w zapomnieniu o sobie samych». Wynika z tego potrzeba codziennej «dyscypliny milczenia i cierpliwości», która pozwala, aby prawda objawiła się w pełni, oczyszczając «wypaczenia naszej wizji, spowodowane przez egoizm i zachłanność».

Do tego tematu nawiązał pośrednio nazajutrz również Benedykt XVI podczas spotkania na modlitwę «Anioł Pański» w niedzielę poświęconą ewangelicznemu epizodowi o przepędzeniu kupców ze świątyni. Papież nazwał to wydarzenie «typowym czynem profetycznym», uściślając jednak, że «nie można interpretować zachowania Jezusa jako gwałtownego», ponieważ «przemoc jest sprzeczna z Królestwem Bożym» i «nigdy nie służy ludzkości».

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

23 sierpnia 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI