Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

Wsłuchiwanie się w krzyk małych, którzy domagają się sprawiedliwości

· Papież Franciszek otwiera w Watykanie spotkanie na temat ochrony nieletnich w Kościele ·

„Czuję, że moje życie jest zniszczone. Zaznałam tak wielu upokorzeń... że nie wiem, co dla mnie rezerwuje przyszłość...” Tnące niczym ostrze słowa przemierzają Nową Aulę Synodu. To słowa kobiety wykorzystywanej seksualnie przez lata, od dziecka, przez księdza. Po raz pierwszy pasterze Kościoła, zgromadzeni z całego świata, słuchali razem świadectw osób, które w dzieciństwie były poddawane najokrutniejszej i wynaturzonej przemocy właśnie ze strony tych, którzy mieli im zapewnić ochronę i miłość. Słuchali. W milczeniu. Wzburzeni i poruszeni tak wielkim cierpieniem. Słuchali, otwierając serce, tak jak nieco wcześniej zalecał im Papież Franciszek: „Wysłuchajmy wołania małych, którzy domagają się sprawiedliwości”.Te krótkie i zdecydowane słowa – wypowiedziane na początku spotkania poświęconego ochronie nieletnich, w czwartek 21 lutego rano w Nowej Auli Synodalnej w Watykanie – wyraźnie charakteryzowały sens i cele szczytu, który rozpoczął się pod znakiem słuchania i mocnego nabierania świadomości. Są to postawy niezbędne, aby dojść, powiedział Franciszek, „nie do zwyczajnych i oczywistych potępień”, ale do wypracowania „konkretnych i skutecznych środków, jakie należy zastosować”. I podkreślił: „Potrzebna jest konkretność”. Rany fizyczne, psychologiczne i duchowe zadane najsłabszym to nie są pojęcia, ale dramatycznie realne i konkretne skutki i wymagają, powiedział Papież do patriarchów, kardynałów, biskupów, przełożonych zakonów i pełniących odpowiedzialne funkcje z całego świata – największej „parezji”, „odwagi” i „konkretności”. Papież powierzył obecnym – jako instrument roboczy, zaczerpnięty z przyczynków różnych konferencji episkopatów – zestaw punktów do przemyślenia i ukazał cały „ciężar odpowiedzialności duszpasterskiej i kościelnej, która nas zobowiązuje do dyskutowania razem, w sposób synodalny, szczery i pogłębiony, nad tym, jak zmierzyć się z tym złem, które nęka Kościół i ludzkość”.

Jest to przykre zadanie, wymagające fundamentalnej pomocy modlitwy. Spotkanie rozpoczęło się od odśpiewania Veni creator; następnie w modlitwie powszechnej powtarzano: „Ojcze, otwórz nasze uszy na przesłanie tych, którzy zostali zgwałceni i zranieni w Twoim Kościele; wreszcie Papież Franciszek wezwał Ducha Świętego, żeby „nas wspierał w tych dniach” i „pomagał nam przekształcić to zło w sposobność do nabrania świadomości i oczyszczenia”.

Punktem wyjścia dogłębnego zmierzenia się z problemami – powiedział moderator o. Federico Lombardi – jest słuchanie. Słuchanie prawdziwe, głębokie, z empatią. I takie były dla całego zgromadzenia początkowe chwile tego pierwszego dnia, poświęconego kwestii „odpowiedzialności” – pięć zarejestrowanych świadectw zostało rozpowszechnionych w Auli ze wstrząsającym opowiadaniem tyluż ofiar, pochodzących z różnych części świata. Krzyk cierpienia, prośba o pomoc, które głęboko dotknęły serc obecnych. Nadużycia, upokorzenia, obojętność i zmowa milczenia, poranione istnienia i zniszczone dusze. Nie sposób zrozumieć rozmiaru koniecznych działań, jeżeli nie pojmie się głębi tego cierpienia.

Aby uleczyć rany – stwierdził kard. Tagle w pierwszym z dwóch referatów, wygłoszonych przed południem – trzeba przede wszystkim dotknąć ich ręką. Obraz zmartwychwstałego Jezusa, który ukazuje się uczniom i poleca Tomaszowi, żeby włożył palec w Jego ranę, dostarczył arcybiskupowi Manili klucza do lektury: „Ci, którzy są posłani, będą mogli wywiązywać się z tego autentycznie tylko wówczas, jeżeli będą nieustannie w kontakcie z ranami ludzkości”. Ten, kto zamyka oczy i ucieka w obliczu ran, „nie ma prawa mówić: 'Pan mój i Bóg mój!'” Brak odpowiedzi, a wręcz skandal krycia dopuszczających się nadużyć, powiedział, „udręczył naszych ludzi, pozostawiając głęboką ranę w relacji z tymi, do których zostaliśmy posłani, żeby im służyć”. I mówił jasno do obecnych: „Musimy odłożyć na bok wszelkie wahania przed zbliżaniem się do ran naszych ludzi z obawy, że sami zostaniemy zranieni”, i „z jak największą czułością towarzyszyć ofiarom, kiedy przeżywają dotkliwie swoje cierpienie”.

Bardziej bezpośrednio związana z kwestią odpowiedzialności była wypowiedź abpa Scicluny, po której rozpoczęła się dyskusja w jedenastu grupach, na które zostali podzieleni, według obszarów językowych, uczestnicy spotkania. Hierarcha wielokrotnie nawiązywał do listu skierowanego w 2010 r. przez Benedykta XVI do katolików w Irlandii, w którym Papież stwierdzał, że nadużycia „przysłoniły światło Ewangelii takim mrokiem, jakiego nie znały nawet wieki prześladowań”. W swoim wystąpieniu abp Scicluna przedstawił główne fazy procesów w poszczególnych przypadkach nadużyć seksualnych oraz pewne sugestie praktyczne, podyktowane przede wszystkim „pierwszorzędną troską o ustrzeżenie niewinności naszych dzieci i naszej młodzieży”.

„Wspólnota wiary, powierzona naszej opiece – powiedział hierarcha – musi wiedzieć, że działamy na poważnie. Ludzie muszą nas znać jako obrońców ich bezpieczeństwa oraz bezpieczeństwa ich dzieci i ich młodzieży. Włączymy ich szczerze i z pokorą. Będziemy ich chronić za wszelką cenę. Damy nasze życie za owczarnie, które nam zostały powierzone”.

Obydwaj relatorzy odpowiadali następnie na szereg pytań, poprzez które niektórzy z obecnych chcieli zgłębić podejmowane tematy, zwracając uwagę na pewne kryzysowe sytuacje i kwestie szczególnie istotne w życiu poszczególnych wspólnot.

Po południu, w dalszym ciągu spotkania zostaje syntetycznie przedstawiona praca w grupach oraz trzeci referat w tym dniu – relacja kard. Salazara Gomeza na temat: „Kościół w chwili kryzysu. Odpowiedzialność biskupa. Stawianie czoła konfliktom i napięciom i zdecydowane działanie”. 

Maurizio Fontana

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

21 kwietnia 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI