Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

W życiu wielkiej wspólnoty Kościoła

· Liturgia a Droga Neokatechumenalna w nauczaniu Benedykta XVI ·

Ojcowie Kościoła (w szczególności Cyryl Jerozolimski, Jan Chryzostom, Teodor z Mopsuestii) w swoich katechezach przygotowujących do chrztu, które głosili zwłaszcza w okresie Wielkiego Postu, brali – by tak powiedzieć – za rękę, prowadzili katechumenów, czyli tych, którzy przygotowywali się na przyjęcie chrztu w noc Paschy, do odkrywania, poznawania i przyswajania sobie wiary chrześcijańskiej przez wyznawanie wiary – Credo – i ukazywali im jako wzór modlitwy Ojcze nasz . W tym okresie przygotowań, w oczekiwaniu na chrzest, będący jak wszystkie sakramenty darem, który otrzymuje się, który przyjmuje się w wielkim Kościele, w jego odradzającym łonie, katechumeni byli wprowadzani w wiarę, w słuchanie i w rozumienie Słowa Bożego i uczestniczyli tylko w pierwszej części celebracji świętych tajemnic. W istocie po Ewangelii – świadectwo tego pozostało jeszcze do dzisiaj w liturgiach wschodnich – diakon żegnał katechumenów, polecał im wyjść z kościoła, by pozostali niejako w stanie oczekiwania – radosnego oczekiwania – na uczestniczenie w jedynej ofierze Chrystusa, tej, która była sprawowana w noc Paschy przez biskupa w jednym wielkim Kościele-Matce, który w chrzcie dawał im nowe życie w Chrystusie.

Dlatego katechumeni, przyjmowani w kościele śpiewem Pawłowego wersetu: „Wy wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyoblekliście się w Chrystusa, alleluja”, byli nazywani już nie „katechumenami”, ale „neofitami”, czyli wszczepionymi, włączonymi. Gdzie? W Chrystusa, w jednym, wielkim Kościele; i od tej chwili w pełni uczestniczyli w świętych tajemnicach Ciała i Krwi Chrystusa, które były – i są nadal – już nie jednym z etapów katechumenatu, lecz pełnym udziałem wszystkich wiernych chrześcijan w życiu Chrystusa w Kościele.

W ciągłości z wielkimi ojcami Kościoła, ich katechezami i ich mistagogią możemy usytuować przemówienie Benedykta XVI do członków Drogi Neokatechumenalnej, wygłoszone 20 stycznia br. podczas audiencji, którą sam Papież wpisuje w kontekst audiencji, jakich udziela co roku założycielom i członkom tej rzeczywistości kościelnej. Jest to lekcja teologii liturgicznej ważna i przydatna dla Drogi Neokatechumenalnej i dla całego Kościoła. Papież od początku kładzie nacisk na znaczenie misyjnego i ewangelizacyjnego zaangażowania Drogi Neokatechumenalnej, które musi być zawsze zaangażowaniem – Ojciec Święty przypomina o tym aż dwukrotnie – „we wspólnocie z całym Kościołem i z Następcą św. Piotra”; należy przy tym zabiegać „zawsze o głęboką komunię ze Stolicą Apostolską i z pasterzami Kościołów partykularnych, do których należycie”. Można by powiedzieć, że Biskup Rzymu nie zapomina nigdy o swojej roli, jaką jest bycie zasadą jedności ze wszystkimi pasterzami Kościoła katolickiego: „jedność i zgoda Ciała Kościoła są ważnym świadectwem o Chrystusie i Jego Ewangelii w świecie, w którym żyjemy”.

Benedykt XVI jako dobry pasterz w dalszym ciągu i słusznie niestrudzenie ukazuje wielkoduszność i wysiłek misyjny Drogi Neokatechumenalnej – a także trudności, jakie napotyka w swoim dziele ewangelizowania – i zachęca jej członków, kapłanów, świeckich, całe rodziny, do dalszego gorliwego głoszenia wszędzie Ewangelii, także w miejscach bardzo dalekich od chrześcijaństwa, zawsze w miłości do Chrystusa i do Kościoła.

Po wstępnych słowach Papież wyjaśnia znaczenie zatwierdzenia dla Drogi Neokatechumenalnej tych celebracji, które „nie mają charakteru ściśle liturgicznego, lecz należą do programu wzrastania w wierze”. Benedykt XVI przypomina Drodze Neokatechumenalnej i całemu Kościołowi, że celebracje liturgiczne to te zatwierdzone przez Kościół w różnych tekstach magisterium Biskupa Rzymu bądź różnych soborów ekumenicznych, które unormowały i zatwierdziły liturgię Kościoła. Papież mówi wyraźnie, że zatwierdzenie celebracji opisanych w Dyrektorium katechetycznym Drogi Neokatechumenalnej należy odczytywać w ścisłym związku z sensus Ecclesiae i w zgodzie z wymogami budowania Corpus Ecclesiae . Papież okazuje swoje serce pasterza Kościoła, „który rozumie wasze bogactwo, ale troszczy się także o komunię i zgodę całego Corpus Ecclesiae ”.

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

20 sierpnia 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI