Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

W służbie Prawdy

· Sakra biskupia Josepha Ratzingera przed 35 laty ·

„Nasze Monachium, nasza bawarska ziemia jest tak piękna, gdyż wiara chrześcijańska rozbudziła jej najlepsze siły; nie uszczupliła w niczym jej żywotności, a uczyniła ją hojną i wolną. Bawaria, w której ustałaby wiara, utraciłaby własną duszę, i żadna ochrona zabytków nie zdołałaby w tym względzie zmylić”. Te słowa wypowiedział nowy arcybiskup Monachium i Fryzyngi Joseph Ratzinger przy okazji swojej sakry biskupiej 35 lat temu, 28 maja, w katedrze Matki Bożej w Monachium. Głównymi konsekratorami byli: bp Josef Stangl z Würzburga, bp Rudolf Graber z Ratyzbony i biskup pomocniczy w Monachium Ernst Tewes. Mianując niespełna pięćdziesięcioletniego profesora dogmatyki na uniwersytecie ratyzbońskim, papież Paweł VI wybrał na następcę kard. Döpfnera w kierowaniu archidiecezją Monachium i Fryzyngi wybitnego teologa Soboru Watykańskiego II, cieszącego się uznaniem na arenie międzynarodowej. „W duchu kierujemy spojrzenie na Ciebie, umiłowany Synu – zostałeś obdarzony wybitnymi darami duchowymi, przede wszystkim jesteś ważnym mistrzem teologii, którą jako wykładowca teologii przekazywałeś z zapałem swoim słuchaczom. Dlatego, zgodnie z istniejącym prawem, na mocy naszego mandatu apostolskiego, mianujemy Cię arcybiskupem wspomnianej stolicy metropolitalnej Monachium i Fryzyngi” – czytamy w papieskim liście nominacyjnym z 24 marca 1977 r. I tak po 80 latach ten urząd został znów powierzony kapłanowi z archidiecezji.

Słowa wybrane jako zawołanie przez arcybiskupa Ratzingera: Cooperatores veritatis (Współpracownicy prawdy), zaczerpnięte są z Trzeciego Listu św. Jana. W swojej autobiografii La mia vita (Moje życie) (Cinisello Balsamo, San Paolo, 1997) Ratzinger wyjaśnia: „Jako zawołanie biskupie wybrałam dwa słowa z Trzeciego Listu św. Jana: „współpracownicy prawdy”, przede wszystkim dlatego, że – jak mi się wydawało – mogły dobrze wyrażać ciągłość między moim poprzednim zadaniem a nową funkcją: pomimo wszystkich różnic chodzi zawsze o to samo – by postępować za prawdą, jej służyć. A zważywszy że w dzisiejszym świecie kwestia „prawdy” niemal znikła, ponieważ wydaje się przekraczać człowieka, a jednak wszystko upada, jeśli nie ma prawdy, to zawołanie biskupie wydało mi się odpowiednie do ducha naszych czasów, najbardziej nowoczesnego w dobrym sensie tego słowa.

Niecały miesiąc później, 2 czerwca 1977 r. pojawiła się zapowiedź, że na konsystorzu 27 czerwca zostanie kreowany kardynałem.

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

24 października 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI