Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

W stylu Emaus

· ​Wznowione obrady circuli minores ·

Zostały wznowione w poniedziałek 12 października rano sesje obrad w circuli minores, poświęcone drugiej części Instrumentum laboris, uwzględniające wypowiedzi wygłoszone w auli. Tymczasem w sobotę po południu dwudziestu uczestników Synodu zabrało głos podczas siódmej kongregacji generalnej, którą zakończyło jedenaście wolnych wypowiedzi. Zgromadzenie, któremu przewodniczył kard. Wilfred Fox Napier, zostało otwarte i zakończone modlitwą z Papieżem. Uczestniczyło w niej 228 ojców synodalnych.

W debacie zostały przypomniane świadectwa dwudziestu jeden męczenników egipskich w Libii oraz Asii Bibi. Nie zabrakło też serii konkretnych propozycji: przede wszystkim momentu modlitwy, aby lud ukraiński nie czuł się opuszczony, przy milczeniu mediów, i nie był jedynie przedmiotem negocjacji politycznych i dyplomatycznych. Afryka podsunęła również pomysł zorganizowania corocznego dnia modlitwy i adoracji w intencji małżeństwa i rodziny, najlepiej w dniu uroczystości Świętej Rodziny.

Z palącym problemem zatrudnienia związana jest propozycja apelu do licznych przedsiębiorców i kupców chrześcijańskich, aby nie kazali pracować swoim podwładnym w dni świąteczne. Mogłaby to być także okazja do nowej refleksji nad relacją między pracą i życiem rodzinnym, bez tracenia z oczu tragicznych sytuacji bezrobocia, pracy tymczasowej, zwolnień i zasiłków, które często powodują brak nie tylko środków potrzebnych do przeżycia, ale również prawa do przeżywania święta we właściwy sposób, nie bez konsekwencji zwłaszcza dla dzieci.

Następnie omawiano postać kapłana, w perspektywie jego dojrzewania uczuciowego i psychicznego, a także właściwego i stałego kształcenia, i zasugerowano, by tematem następnego Synodu była właśnie formacja kapłanów.

W związku z tym w pewnych wystąpieniach podkreślano, że wrażliwość na rzeczywistość rodzinną, zwłaszcza dzisiaj, nie może ograniczać się do gotowych rutynowych schematów bądź, co gorsza, do improwizacji. Stałym punktem odniesienia powinny być kursy przygotowujące do małżeństwa, niepowierzchowne, wzbogacane przez konkretne świadectwa chrześcijańskich małżonków, w pełni włączonych w życie parafii, a nie pozostawiane tylko ekspertom. Wypowiedzi na temat kursów były liczne i rozwinięte. Ponadto zaproponowano, by okres przygotowania do małżeństwa był przeżywany jako swego rodzaju nowicjat, analogicznie do katechumenalnej drogi inicjacji chrześcijańskiej, a mógłby rozpoczynać się konkretnym aktem liturgicznym błogosławieństwa narzeczeństwa. W każdym razie zachęcano do duszpasterskiej kreatywności, ze świadomością, że liczne schematy, które funkcjonowały w przeszłości, są dziś przestarzałe.

Kluczowym słowem, które przewijało się w dużej części wystąpień, było «towarzyszenie», z wyraźnym nawiązaniem do zachowania Jezusa w stosunku do dwóch uczniów w drodze do Emaus. Nie zabrakło też zaleceń, by używać właściwego języka, zarówno po to, by mówić w sposób jasny i zrozumiały, jak i po to, by nie ranić osób znajdujących się w sytuacjach złożonych, jak na przykład dzieci rodziców żyjących w separacji. Inne wystąpienia zachęcały do ufania sumieniu, uformowanemu i doinformowanemu. I do niepopadania w schemat dozwolone-zabronione, lecz przyjmowania stylu św. Pawła, który w Pierwszym Liście do Koryntian mówi o «pokarmach składanych bożkom w ofierze».

Kościół, jak zostało potwierdzone, musi mieć zawsze otwarte drzwi, by przyjmować wszystkich z pedagogią ojca z przypowieści o synu marnotrawnym. I jeśli nawet nie ma porozumienia co do niektórych kwestii dotyczących moralności, podkreślano, nie powinno to powodować wykluczenia nikogo, tym bardziej tych, którzy nie należą do kategorii rodziny tradycyjnej. W tym sensie zbliżający się Jubileusz Miłosierdzia jest okazją nie do stracenia.

W auli mówiono również o kwestii płodności i o metodach naturalnej regulacji poczęć, a także o nadużyciach i przemocy, a także o dyskryminacji, którą znoszą kobiety. Seria wystąpień, skupionych również na bezpośrednich doświadczeniach poszczególnych ojców, przedstawiała szczególne sytuacje, związane z historią i kulturą konkretnych regionów, bardzo różniących się od siebie: od mentalności protestanckiej w północnej Europie do prześladowań znoszonych przez chrześcijan w krajach o większości muzułmańskiej, po kwestię małżeństw mieszanych w Azji. Na koniec omówione zostały trudne sytuacje w rodzinie, gdzie są osoby starsze, chore i niepełnosprawne. Wystąpienia wygłaszali kardynałowie Stella, Collins, Gracias i Schönborn, patriarcha Sedrak, arcybiskupi Pezzi, Chaput, Hoser, Arancedo, Eamon Martin, Padrón Sánchez, Ulrich, Durocher i Coleridge, biskupi Bastres Florence, Wątroba, Murry, Brunin, Simard i Vesco oraz proboszcz ks. Rosa.

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

22 sierpnia 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI