Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

Siedem dzieł miłosierdzia

· Film ·

Nielegalna emigrantka Luminita (Olimpia Melinte) utrzymuje się z okradania kieszeni osób znajdujących się w co najmniej tak trudnej sytuacji, jak jej własna. A żeby zdobyć fałszywe dokumenty posuwa się wręcz do uwięzienia chorego starego człowieka (Roberto Herlitzka). Lecz być może ich spotkanie uchyli drzwi nieoczekiwanemu promykowi ludzkich uczuć. Sette opere di misericordia (Siedem dzieł miłosierdzia, 2012), film, który nakręcili bracia Gianluca i Massimiliano De Serio, plasuje się w połowie drogi pomiędzy kinem braci Dardenne ze względu na styl i podejście do tematów społecznych, a kinem Pasoliniego przez sposób, w jaki postrzega lumpenproletariat w kategoriach chrześcijańskich. Operacja ryzykowna: potwierdzenie potrzeby miłosierdzia poprzez jego prowokacyjne zaprzeczenie. Poszczególne części filmu są bowiem poświęcone siedmiu uczynkom miłosierdzia względem ciała, lecz to, co widzimy na ekranie systematycznie im przeczy. Zaś fakt, że bohaterką pewnych czynów jest kobieta, wzmacnia dodatkowo prowokację. Chwilami narracji grozi zbytnia abstrakcyjność i programowość, jednak potem odnajduje konieczną konkretność w przebłysku końcowej katharsis. (emilio ranzato).

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

12 grudnia 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI