Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

Ręka Boga pośród mroków świata

· Benedykt XVI zakończył rekolekcje wielkopostne w Watykanie ·

Dziękuję za to, że nieśliście ze mną ciężar posługi Piotrowej przez te osiem lat

Drodzy Bracia, drodzy Przyjaciele!

Na zakończenie tego tygodnia, tak bardzo intensywnego pod względem duchowym, pozostaje tylko jedno słowo: dziękuję! Dziękuję wam za tę wspólnotę w modlitwie i słuchaniu, która towarzyszyła mi w tym tygodniu. Przede wszystkim dziękuję Eminencji za te jakże piękne „wędrówki” po świecie wiary, po świecie Psalmów. Jesteśmy zauroczeni bogactwem, głębią, pięknem tego świata wiary i jesteśmy wdzięczni, bowiem Słowo Boże przemówiło do nas w nowy sposób, z nową mocą.

„Sztuka wiary, sztuka modlitwy” była motywem przewodnim. Nasunęło mi się na myśl, że teolodzy średniowieczni tłumaczyli słowo „logos” nie tylko jako „verbum”, ale także za pomocą słowa „ars” : „verbum” i „ars” są wymienne. Tylko w obydwu razem przejawia się, według teologów średniowiecznych, całe znaczenie słowa „logos” . „Logos” to nie tylko rozum matematyczny: „Logos” ma serce, „Logos” to także miłość. Prawda jest piękna, prawda i piękno idą w parze: piękno jest przypieczętowaniem prawdy.

A jednak Eminencja, wychodząc od Psalmów i w oparciu o nasze codzienne doświadczenie, wyraźnie zaznaczył także, że owemu „bardzo piękne” – wypowiedzianemu przez Stwórcę szóstego dnia – nieustannie przeczy w tym świecie zło, cierpienie, zepsucie. Wydaje się niemal, jakby zły duch chciał nieustannie oszpecać stworzenie, aby zaprzeczać Bogu i czynić nierozpoznawalnymi Jego prawdę i Jego piękno. W świecie tak silnie naznaczonym także przez zło „Logos” , odwieczne Piękno, i odwieczna „Ars” musi ukazać się jako „caput cruentatum” . Wcielony Syn, wcielony „Logos” ukoronowany jest koroną cierniową; a jednak właśnie w ten sposób, w tej cierpiącej postaci Syna Bożego zaczynamy dostrzegać najgłębsze piękno naszego Stwórcy i Odkupiciela; w ciszy „ciemnej nocy” możemy jednak słuchać Słowa. Wierzyć to nic innego jak pośród mroku świata dotknąć ręki Boga i tak w ciszy słuchać Słowa, patrzeć na Miłość.

Eminencjo, dziękuję za wszystko, i odbywajmy dalsze „wędrówki” po tym tajemniczym świecie wiary, abyśmy potrafili coraz lepiej się modlić, prosić w modlitwie, głosić, być świadkami prawdy, która jest piękna, która jest miłością.

Na koniec, drodzy przyjaciele, pragnę podziękować wam wszystkim, nie tylko za ten tydzień, ale za tych osiem lat, w których nieśliście wraz ze mną, z wielką kompetencją, przywiązaniem, miłością, wiarą, ciężar posługi Piotrowej. Pozostaje we mnie to uczucie wdzięczności, i choć teraz kończy się „zewnętrzna”, „widzialna” jedność – jak powiedział kard. Ravasi – pozostaje duchowa bliskość, pozostaje głęboka jedność w modlitwie. Z tę pewnością idziemy naprzód, przekonani o zwycięstwie Boga, przekonani o prawdzie piękna i miłości.

Dziękuję wam wszystkim.

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

24 października 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI