Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

Refleksje mediewisty

· ​Nowe wydanie «Ludzi przeciwko historii» Vita Fumagallego ·

Nie miał jeszcze sześćdziesięciu lat Vito Fumagalli, kiedy w kwietniu 1997 r. umarł na chorobę, która go zaatakowała, ale nie ugięła. Tak pisze Paolo Vian, dodając, że ostatnie lata jego życia były niezwykle płodne pisarsko, jakby był świadomy, że nie zostało mu dużo czasu. 

Między 1987 a 1997 r. powstało bowiem blisko dziesięć najważniejszych książek tego mediewisty urodzonego w regionie Emilii, w Bardi w Apeninach, który studiował (od 1957 r.) w Pisie w Scuola Normale Superiore, gdzie poznał takich ludzi, jak Arsenio Frugoni, Cinzio Violante, Giovanni Miccoli i Ottorino Bertolini, później, od początku lat siedemdziesiątych aż do śmierci był wykładowcą w Bolonii, a także, od 1994 r. deputowanym partii chrześcijańsko-społecznej. W 1987 r. ukazała się książka «Quando il cielo s’oscura» (Kiedy niebo ciemnieje) o «stylach życia w Średniowieczu», w 1988 r. «La pietra viva» (Żywy kamień) o «miastach i przyrodzie w Średniowieczu», w 1990 r. «Solitudo carnis» o «sprawach ciała w Średniowieczu», w 1993 r. «Świt Średniowiecza», w 1994 r. «Zamek w Bardi. Historia zachodnich Apeninów emiliańskich» (hołd złożony miejscu urodzin) i w 1996 r., rok przed śmiercią, «Matilde di Canossa. Potenza i solitudine di una donna nel Medioevo» (Matylda z Kanossy. Władza i samotność kobiety w Średniowieczu). Obok tych książek, w których fascynujące tytuły łączą się z bardzo oryginalnym podejściem do tekstów i dokumentów, Fumagalli opublikował w tym niezwykle owocnym dziesięcioleciu przynajmniej cztery zbiory esejów: «Uomini e paesaggi medievali» (Ludzie i pejzaże Średniowiecza) (1989 r.), « Storie di Val Padana. Campagne, foreste e città da Alboino a Cangrande della Scala» (Historie Doliny Padańskiej. Wsie, lasy i miasta od Alboina do Cangrande della Scala) (1992 r.), «Paesaggi della paura. Vita e natura nel Medioevo» (Pejzaże strachu. Życie i przyroda w Średniowieczu) (1994 r.), «Scrivere la storia. Riflessioni di un medievista» (Pisanie historii. Refleksje mediewisty) (1995 r.). Duża część tych książek nie jest przeznaczona dla specjalistów, jak w przypadku «Uomini contro la storia» (Ludzie przeciwko historii), opublikowanej przez Clueb w 1995 r. i teraz wydanej ponownie przez Mulino ze wstępem Massima Montanariego (Bologna, 2015, stron 129, euro 12). Dla osób, które nie czytały głównych dzieł Fumagallego, książeczka ta może być okazją do spotkania z bardzo szczególną historiografią.

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

21 sierpnia 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI