Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

Prawdziwy owoc wiary

· Jak w tak zwanych Sermoni di Erfurt św. Augustyn mówi o uwrażliwieniu na potrzebujących ·

A pierwszą formą miłosierdzia jest miłosierdzie względem samych siebie

Publikujemy fragmenty dwóch z sześciu kazań św. Augustyna, odkrytych w 2007 r. w Erfurcie w Niemczech i przetłumaczonych w zeszłym roku po raz pierwszy na język włoski, wydanych z tekstem oryginalnym obok ( Sermoni di Erfurt , Venezia, Marcianum Press, 2012 r., ss. 144, 19 euro, pod red. Giovanniego Catapana). Wybrane fragmenty pochodzą z kazania znanego jako Erfurt 2, zatytułowanego „Sulle elemosine delle cose spirituali” (O jałmużnach w sprawach duchowych), i z Erfurt 4, „Sulle elemosine che si fanno verso tutti” (O jałmużnach przeznaczonych dla wszystkich). Pierwszą formą miłosierdzia człowieka wierzącego, pisze biskup z Hippony, jest miłosierdzie względem samego siebie; ten, kto czuje się kochany przez Boga, rozszerza następnie tę miłość na bliźniego, kochając go jak samego siebie, napominając go, żeby „podobał się Bogu”, co jest jedyną drogą do tego, aby być szczęśliwym. Ta zasada obowiązuje również w przypadku, kiedy bliźni żywi do nas wrogie uczucia; Augustyn przypomina, że zalecenie Jezusa w tej kwestii nie mogłoby być jaśniejsze: „Miłujcie waszych nieprzyjaciół, czyńcie dobrze tym, którzy was nienawidzą”. W niedawnym odkryciu tych tekstów kryje się także sugestia metody; „po raz kolejny – pisze Catapano we wprowadzeniu do książki – biblioteka niemiecka była miejscem odnalezienia niepublikowanych mów Augustyna. Tak było już w przypadku 34 kazań odkrytych w Wolfenbüttel przez Germaina Morina w 1912 r. i w przypadku 26 kazań odkrytych w Moguncji przez François Dolbeau w 1990 r. Wolno się spodziewać, że są możliwe jeszcze nowe odkrycia, a zatem, że spuścizna blisko 600 mów Augustyna, jaką aktualnie dysponujemy, może się jeszcze zwiększyć”.

„Zachowując zbiór kazań Augustyna oparty na starożytnym materiale afrykańskim – pisze dalej Catapano – manuskrypt z Erfurtu dostarcza tekst znakomitej jakości, a zatem ma wielką wartość nie tylko ze względu na niewydane świadectwa, które przekazuje, ale także ze względu na te już znane, w porównaniu z którymi zawiera bardzo ważne warianty”.

Nieoczekiwanie stwierdzono bardzo wysoką jakość również kodeksu odkrytego przez François Dolbearu w mogunckiej Stadtbibliothek w 1990 r. – rękopisu niezbyt cennego wykonania i pozornie nie budzącego zainteresowania – przepisanego wręcz pod koniec XV w., a więc kiedy już krążyły pierwsze wydania drukiem wielu dzieł Augustyna. Odkrycie to nie tylko stanowi kolejne i głośne potwierdzenie  zasady, która odrywa wartość kodeksów od ich starości – słynna recentiores non deteriores Giorgia Pasqualego – ukazuje również, że nadal aktualna jest potrzeba kontynuowania studiów nad źródłami rękopiśmiennymi, przechowanymi w bibliotekach jak najbardziej dostępnych, a do tej pory niedostatecznie znanymi. Dolbeau znalazł najstosowniejsze słowa, by opisać szczęśliwość uczonych, którzy natrafiają na tak sensacyjne odkrycia: czytanie tych kazań, mówi, jest doświadczeniem, które można porównać jedynie z „emocją, jakiej się doznaje, kiedy nagrana taśma przywraca nam głos przyjaciela, którego od dawna już nie ma”.

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

26 maja 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI