Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

David Golder

· Powieść ·

Kiedy Irène Nemirovsky napisała krótkie opowiadanie David Golder (1929 r.), zarzucono jej antysemityzm. Bohaterem był bowiem stary Żyd, handlujący łachmanami w Nowym Jorku, który działając bez jakichkolwiek skrupułów, niezmiernie się wzbogacił. W rzeczywistości autorka, która była Żydówką i zmarła w obozie koncentracyjnym, nie kierowała się bynajmniej nastawieniem antysemickim, lecz jej zamiarem było napisanie śmiałej, głębokiej i okrutnej historii na temat pieniądza. To pieniądz jest motorem wszelkiego działania starego finansisty, który swojemu bogowi poświęca wszystko: więzi, przyjaźnie, uczucia, nawet swoje życie, tak iż na koniec zostaje sam w obliczu śmierci, otaczany nienawiścią. Dla Goldera pieniądze nie są środkiem do życia ani do poprawy życia, nie są narzędziem, by osiągnąć lepszą przyszłość, nie są, jak w etyce protestanckiej, przedstawionej przez Webera, wykazaniem własnej wartości i łaskawości Boga – pieniądz ma wartość sam w sobie, niemal oderwaną od użytku, jaki się z niego robi, i od konsekwencji, jakie może mieć korzystanie z niego. Książkę można czytać dzisiaj jako metaforę owego cynicznego świata finansów, w którym pieniądz produkuje i reprodukuje samego siebie, niszcząc wszelkie człowieczeństwo. (@ritannaarmeni)

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

10 grudnia 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI