Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

Półcień zakrzywień

· ​Nowe wystawienie Piety Rondanini ·

Mediolan jako wspólnota obywatelska nigdy nie utożsamił się z Pietą Rondanini Michała Anioła Buonarrotiego, odkąd się w nim znalazła w 1952 roku; badania, przeprowadzone w 2014 r. na zlecenie Urzędu Rady Miasta ds. Kultury, nad artystycznymi ikonami miasta wykazały w istocie, że znajduje się ona w dobrym towarzystwie, wśród innych bardzo słynnych arcydzieł, o których większość mediolańczyków nie wie, że mają je w swoim mieście, w zasięgu ręki: od Zaślubin Maryi Rafaela po Czwarty stan Pellizzy da Volpedo, od Pocałunku Hayeza po Concetto spaziale (Koncepcja przestrzeni) Lucia Fontany. A jednak 2 maja br. pełen entuzjazmu tłum świętował, zaraz po inauguracji mediolańskiej EXPO 2015, nowe wystawienie Piety w Antico Ospedale Spagnolo (Dawnym Szpitalu Hiszpańskim) w Zamku Sforzów. Tutaj bowiem, wchodząc bezpośrednio z Piazza d'Armi, można teraz podziwiać ostatnią rzeźbę wykonaną przez Buonarottiego, nad którą, jak zaświadczają jego biografowie, pracował w ostatnich dniach swojego ziemskiego życia. Było to w lutym 1564 r., Sobór Trydencki dobiegał końca, a on miał prawie 90 lat. Pisze o tym Pietro Petraroia, dodając, że on sam zawsze uważał ekspozycję z 1956 r. za dość korzystne rozwiązanie architektoniczne – w przestrzeni wystawowej Zamku Sforzów, urządzonej przez niezwykłą grupę projektantów, jakimi byli „i bbpr” (co należy odczytać: Banfi, Belgiojoso, Peressutti i Rogers); przyciągała ona zwiedzających na pełne skupienia i sugestywne spotkanie z arcydziełem, prezentującym się okazale na tle znajdującej się za nim niszy.     

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

21 września 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI