Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

Prawdziwe korzenie proroctwa

· Wizyta Franciszka w Papieskiej Akademii Kościelnej ·

Prywatna wizyta Papieża Franciszka w Papieskiej Akademii Kościelnej była znakiem szczególnej, ojcowskiej troski. Spędził on całe piątkowe popołudnie 2 maja ze wspólnotą, która w tym roku liczy 29 kapłanów – pochodzą oni z 16 krajów z czterech kontynentów – przygotowujących się do pełnienia swojej misji w bezpośredniej służbie Ojca Świętego w przedstawicielstwach papieskich rozsianych po całym świecie.

Spotkanie przebiegało w klimacie prostoty, zażyłości i serdeczności. Papież Franciszek przybył do Akademii ok. godz. 18; został gorąco przywitany przez prezesa abpa Giampiera Glodera, przez przełożonych, siostry franciszkanki misjonarki Dzieciątka Jezus, które pełnią posługę w domu alumnów, którzy przyjęli go jak ojca odwiedzającego swoje dzieci. Udał się do kaplicy, gdzie przewodniczył codziennej modlitwie Nieszporów, a następnie spotkał się z całą wspólnotą, prowadząc otwartą rozmowę, w której poruszane były rozmaite tematy dotyczące formacji i życia w Kościele.

Pod wpływem pytań kapłanów Papież m.in. wskazał priorytetowe aspekty formacji przyszłego dyplomaty Stolicy Apostolskiej. Zdaniem Papieża, opiera się ona na trzech zasadniczych elementach, a są to: kompetencja (pogłębione studiowanie zagadnień, aby uniknąć improwizacji), braterstwo (przyjaźnie kapłańskie, które pozwalają przezwyciężyć ambicję i obmawianie) i przede wszystkim modlitwa (oprócz modlitwy liturgicznej cicha rozmowa przed tabernakulum, w której przedstawia się Panu sytuacje i problemy, którymi żyje się pełniąc posługę).

Papieża zapytano m.in., jak to możliwe, aby dyplomata żył proroctwem i utopią dobra. Papież Franciszek wyjaśnił, że do bycia prorokami potrzebne są trzy wymiary. Przede wszystkim pamięć o przeszłości: jest to pamięć o wierności Boga i niewierności ludu, którą podtrzymują prorocy, jak dobrze widać w Starym Testamencie. Także ten, kto jest posłany jako dyplomata, musi znać historię Boga z ludem, któremu ma służyć. Po drugie, umiejętność dobrego obserwowania teraźniejszości. Ten realizm teraźniejszości wiąże się z kompetencją, studiami i wiedzą, aby dogłębnie zrozumieć, jaka jest sytuacja w danym kraju; oznacza to konieczność studiowania, poznawania, odwiedzania, rozmawiania z ludźmi. Po trzecie – utopia przyszłości. Jaka będzie przyszła droga dla każdego ludu? Nie wszystkimi drogami można iść – jest tu potrzebna także rozwaga.

Prorok, kontynuował Papież Franciszek, musi opierać się na tych trzech filarach, aby mógł mówić odpowiednie słowa, wykonywać właściwe gesty, które wypracowuje się w modlitwie. Kiedy utraci się pamięć, pamięć o Ewangelii, o Kościele, o historii ludu, wszystko sprowadza się do ideologii. Aby rozumieć rzeczywistość, trzeba odczytywać teraźniejszość z perspektywy człowieka wierzącego. Nie istnieją hermeneutyki aseptyczne – złudne jest myślenie, że można odczytywać rzeczywistość w oderwaniu od naszej kondycji uczniów Jezusa Chrystusa. Interpretacja, która ma nam pozwolić zrozumieć teraźniejszość, hermeneutyka chrześcijańska to oczy ucznia. Stąd powiązanie z utopią przyszłości. To jest obietnica: co obiecuje nam Bóg w przyszłości? Proroctwo to wypowiadanie odpowiedniego słowa, tego, które podpowiada Duch, po tym jak zdobyliśmy się na wysiłek modlitwy, studiowania i refleksji, aby pamiętać o przeszłości, odczytywać teraźniejszość i powiedzieć słowo o przyszłości.

Papież Franciszek podjął ponadto pewne kwestie związane z życiem w nuncjaturach. Z jednej strony podkreślił znaczenie tej posługi dla Kościoła i potrzebę, aby przedstawiciele papiescy pielęgnowali klimat braterstwa w relacjach z biskupami krajów, w których przebywają; z drugiej strony, wskazał na niebezpieczeństwa, na jakie może być narażona osoba pełniąca tę posługę.

W trakcie rozmowy, która poprzedziła kolację ze wspólnotą Akademii, Papież poruszał także inne tematy dotyczące aktualnych spraw w Kościele, takie jak zaangażowanie w ochronę godności życia ludzkiego, również na płaszczyźnie międzynarodowej, oczekiwania związane z przyszłym synodem biskupów poświęconym rodzinie, wymiar charyzmatyczny każdej instytucji kościelnej. Ojciec Święty wysłuchał uważnie kapłanów, którzy przygotowują się do służby w nuncjaturach, okazując człowieczeństwo, ojcowską postawę i serdeczność, jakie cechują jego sposób odnoszenia się do innych, będące wzorem nie tylko dla każdego pasterza, ale i dla tego, kto przygotowuje się do reprezentowania Papieża wobec wspólnot katolickich i w różnych krajach całego świata.

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

20 kwietnia 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI