Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

Nigdy sami w obliczu śmierci

· Biskupi francuscy i debata na temat eutanazji ·

Doświadczenie śmierci jest momentem w życiu człowieka, który do końca musi pozostać włączony w więź społeczną, solidarną, z innymi istotami ludzkimi. Taki cel musi sobie stawiać ustawodawstwo w tej dziedzinie. Dlatego «musimy zarzucić ideę, że chodzi o to, by dać techniczną odpowiedź na problem ‘do rozwiązania’. Ustawa nie spowoduje – w przeciwnym razie byłby to dramat dla ludzkiego losu – że nie będzie więcej moralnej debaty wśród personelu medycznego bądź cierpienia członków rodziny. 

Stanięcie w obliczu śmierci jest w każdym wypadku cierpieniem dla pacjenta, ale też dla osób, które mu towarzyszą. Musimy zatem spróbować spojrzeć w twarz bolesnej prawdzie: jakiekolwiek środki zostaną podjęte, by przyspieszyć śmierć bądź ulżyć w agonii, nie możemy uwolnić się od cierpienia związanego z umieraniem, na które składa się nie tylko ból fizyczny, ale również ta wewnętrzna żałoba i więź z drugim człowiekiem, które wszyscy musimy przeżywać».

Podkreśla zwłaszcza «obowiązek towarzyszenia» aż po ostatni dzień «najsłabszym», jakimi są w tym przypadku chorzy w fazie terminalnej, refleksja, którą Rada ds. Rodziny i Społeczeństwa Konferencji Episkopatu Francji opublikowała w minionych dniach jako wkład w debatę na temat eutanazji, związaną z kontrowersyjnym projektem ustawy, który zmierza do wprowadzenia pewnej formy wspomaganego samobójstwa, by ulżyć cierpieniom chorego. Dokument ten, zatytułowany Notre regard sur la fin de vie, kończą słowa arcybiskupa Georges’a Pontiera, przewodniczącego Konferencji Episkopatu, z przemówienia wygłoszonego 5 listopada 2013 r. w Lourdes na rozpoczęcie ostatniego zgromadzenia plenarnego: «Przed wprowadzaniem ustaw trzeba zadać sobie pytanie, czy będą one znakiem większego szacunku dla osoby ludzkiej, solidarności z nią, czy też kolejnym osłabieniem naszej solidarności rodzinnej i społecznej, niekiedy trudnej, lecz zawsze przynoszącej owoce».

Giovanni Zavatta

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

20 października 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI