Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

Nawrócenie Maria

· ​Klasztor św. Szymona na górze w pobliżu Kairu ·

Dwoje młodych Egipcjan, muzułmanów, May Abou Sena i Hany Samir, spędziło miesiąc w klasztorze św. Szymona na górze Mukattam w Kairze i zrealizowało film dokumentalny, opowiadający o nawróceniu. Jest to historia Maria, tak nazywa się bohater, który wyemigrował z wioski w Polsce aż tutaj, gdzie żyją zebelin, chrześcijanie koptyjscy, zajmujący się zbieraniem odpadów w mieście. Jest to oblicze innego Kairu, gdzie bardzo cenna jest posługa sióstr kombonianek i gdzie przez długi czas pracowała także siostra Emmanuelle, nazywana Matką Teresą z Kairu. To właśnie siostry Matki Teresy, u których posługiwał, opowiedziały Mariowi o klasztorze.

W tamtym czasie, 22 lata temu, nie było tam ani krzyży, ani malowideł. Mario, który nigdy nie zajmował się rzeźbiarstwem, wyrzeźbił na górze wiele historii z Biblii i Ewangelii, na prośbę ojca Simone, przełożonego wspólnoty, który chciał, aby jego wierni, w większości będący analfabetami, mogli poznać przynajmniej wizualnie życie Jezusa i Pismo Święte.

W tłumaczeniu z języka arabskiego tytuł oryginalny filmu dokumentalnego brzmi: Emigrujący ku niebu. Po włosku został przetłumaczony: Uno sguardo verso il cielo – Spojrzenie ku niebu, a po raz pierwszy został wyświetlony w Accademia d'Egitto (Akademii Egiptu) w Rzymie. „Jest to ręka wyciągnięta ku tej trudnej rzeczywistości, często nieznanej samym mieszkańcom Kairu, i uznaliśmy za swój obowiązek przyczynić się do jej poznania. Jest to ręka muzułmańska, która czuje się siostrą chrześcijan koptyjskich, bowiem tym, co się liczy, jest osoba”, powiedzieli autorzy po projekcji, opowiadając o swoim doświadczeniu w klasztorze św. Szymona. „Bowiem nikt nie zbawia się sam”, dodała dyrektorka Akademii Gihane Zaki.

Hany Samir (reżyser) i May Abou Sens (autorka scenariusza) są małżeństwem. Ona urodziła się w znaczącej rodzinie w Kairze, wzrastała wychowywana w islamie. „Dziesięć lat temu nigdy bym sobie nie wyobraziła, że wejdę do klasztoru chrześcijańskiego. Sądziłam, że islam jest jedyną religią, byłam bardzo zamknięta. Kiedy doszło do zamachu na Wieże Bliźniacze, płakałam z radości, lecz w następnych dniach widziałam sceny śmierci, straszliwe – poczułam coś we wnętrzu, wielki ból. Zrodziła się we mnie chęć zrozumienia, wiele czytałam na temat innych religii i dziś wierzę, że jesteśmy wszyscy równi i że miłość Boga liczy się nade wszystko; wszystkie religie muszą i mogą współżyć w pokoju. Stawałam się niemal fanatyczką, a tymczasem nastąpiła we mnie wielka zmiana, otworzyłam się na to, co inne”.

Klasztor znajduje się nad monumentalnym cmentarzem Kairu. Został wydrążony w górze w strefie, którą wszyscy nazywają miastem odpadów, gdyż tutaj żyją zebelin, potomkowie wieśniaków, którzy zaczęli migrować ze wsi w 1940 r. Uciekali z powodu złych plonów i od nędzy, i przybyli do miasta w poszukiwaniu pracy i miejsca, gdzie mogliby żyć. Początkowo próbowali kontynuować swoją tradycję hodowli świń, kóz, kur i innych zwierząt, jednak ostatecznie zdali sobie sprawę, że zbieranie odpadów produkowanych przez mieszkańców Kairu i sortowanie czegoś, co można ponownie wykorzystać, były bardziej dochodowe. Zebelin jeszcze dziś selekcjonują odpady, odzyskując i sprzedając przedmioty posiadające jakąś wartość i wykorzystują odpady organiczne jako pokarm dla swoich zwierząt. Z upływem czasu, po przemieszczaniu się do różnych miejsc miasta, osiedli u stóp góry Mukattam, w dzielnicy zwanej Manshiyat Nasir. Wspólnota rozrosła się: z liczącej 8 tys. osób na początku lat osiemdziesiątych stała się największą wspólnotą śmieciarzy w Kairze. Dziś w górze Mukattam istnieje siedem kościołów wydrążonych bezpośrednio w skale, a wśród nich kościół św. Szymona, którego imieniem nazwany jest także klasztor; może on pomieścić 20 tys. osób – jest największym na świecie kościołem skalnym. 

Rossella Fabiani

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

25 sierpnia 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI