Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

Mosty miłosierdzia i miłości

· W dialogu z Ortodoksyjnymi Kościołami Wschodu ·

 Opowiadanie o narodzinach Jezusa kończy się dwiema niespodziewanymi podróżami. Przede wszystkim podróżą trzech Mędrców, którzy „otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się z powrotem do swojego kraju” (Mt 2, 12). Później jest ucieczka do Egiptu Świętej Rodziny, po tym jak anioł ukazuje się we śnie Józefowi i mówi mu: „Wstań, weź Dziecię i Jego Matkę i uchodź do Egiptu; pozostań tam, aż ci powiem” (Mt 2, 13). Te dwie zmiany kierunku są wynikiem złej wiadomości i akcji przemocy, rozpętanej przez Heroda przeciwko Dzieciątku Jezus. Wielu chrześcijan na Bliskim Wschodzie nazbyt dobrze rozpoznaje siebie w tej groźnej atmosferze braku bezpieczeństwa i przemieszczania się, jaka otacza narodziny Mesjasza. Los Świętej Rodziny jest losem wielu rodzin chrześcijańskich w tym regionie, które aby zapewnić przyszłość swoim dzieciom, czują się zmuszone spakować walizki i wyjechać w bezpieczniejsze miejsca.

W ostatnich dziesięcioleciach nasiliło się zjawisko diaspory wspólnot chrześcijańskich pochodzących z Bliskiego Wschodu. Ta nowa rzeczywistość stwarza konieczność budowania mostów solidarności i miłości, pobudzając ducha jedności i ekumenizm życia oraz wzmacniając więź, jaka łączy te wspólnoty z diaspory z tymi, które pozostały w rodzimym kraju. Ponieważ ekumenizm nie jest tylko wymianą idei, ale także wymianą darów, możliwe jest znalezienie wielu różnych sposobów na to, aby promować wymianę na poziomie kulturowym i językowym, na przykład poprzez naukę języka arabskiego i syryjskiego i lepsze zrozumienie wschodniej tradycji liturgicznej. W wielu miejscach Kościół katolicki służył szeroko zakrojoną pomocą wspólnotom z diaspory, przede wszystkim pozwalając im używać w celu sprawowania kultu budynków kościelnych. Ta współpraca jest bardzo ceniona i powinna być dalej ugruntowywana.

Przedstawiciele Kościoła katolickiego i Ortodoksyjnych Kościołów Wschodu spotkali się w dniach od 27 stycznia do 3 lutego 2014 r. w stanie Kerala (Indie Południowe). Komisji mieszanej ds. dialogu teologicznego między Kościołem katolickim i Ortodoksyjnymi Kościołami Wschodu współprzewodniczyli – ze strony katolickiej kard. Kurt Koch, przewodniczący Papieskiej Rady ds. Promowania Jedności Chrześcijan, a ze strony prawosławnej – metropolita Biskhoy di Damiette z Koptyjskiego Kościoła Ortodoksyjnego. Komisja była goszczona przez Baseliosa Marthomę Paulose II, katolikosa Wschodu i metropolitę Syromalankarskiego Kościoła Ortodoksyjnego. Członkowie prowadzili badania nad tym, w jaki sposób pełna jedność Kościołów wyrażała się w ciągu pierwszych pięciu wieków, zwracając szczególną uwagę na rozwój rozmaitych modlitw eucharystycznych (anafor) w Kościele pierwotnym i na znaczenie pielgrzymek.

Gabriel Quicke,
Pracownik Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan 

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

22 listopada 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI