Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

Monte San Savino wspomina swojego poetę

· 150 lat temu, 14 września 1862 r. urodził się poeta i krytyk literacki Giulio Salvadori ·

Monte San Savino (w prowincji Arezzo)wspomina sługę Bożego Giulia Salvadoriego z okazji 150. rocznicy jego urodzin (14 września 1862 r. - 7 października 1928 r.) bogatym programem uroczystości, które potrwają do 8 października. W homilii wygłoszonej podczas Mszy św. koncelebrowanej z Diecezjalną Radą Episkopalną i duchowieństwem Valdichiana kard. Angelo Scola, arcybiskup Mediolanu przypomniał, że z postacią Giulia Salvadoriego zapoznał go jego poprzednik, kard. Giovanni Colombo, który opisał go w kilku słowach, bardzo aktualnych w kontekście rozpoczynającego się roku szkolnego: «Nigdy nie siadał. Czuł, że Ewangelia mu na to nie pozwalała. Jest tylko jeden nauczyciel. Zawsze stał.»

Salvadori był profesorem literatury włoskiej na rzymskim uniwersytecie La Sapienza, a potem w Mediolanie dziekanem wydziału literatury i filozofii Katolickiego Uniwersytetu Najświętszego Serca. Aby przypomnieć postać i dzieło Giulia Salvadoriego zamieszczamy artykuł Nella Viana, opublikowany w «Avvenire» 7 października 1998 r. z okazji 70. rocznicy śmierci pisarza z Arezzo. Vian – sekretarz Watykańskiej Biblioteki Apostolskiej w latach 1949-1977, a potem sekretarz generalny Instytutu Pawła VI w Brescii – był uczniem Giulia Salvadoriego na Katolickim Uniwersytecie Najświętszego Serca i pragnął pisać u niego pracę dyplomową o Gasparo Contarinim i reformie katolickiej w XVI w., ale śmierć profesora w 1928 r. zmusiła go do zmiany planów. Przestudiował jednakże szczegółowo całe jego dzieło i opublikował w 100-lecie jego narodzin (1962 r.) książkę La giovinezza di Salvadori [Młodość Salvadoriego], a następnie Scritti bizantini [Pisma bizantyjskie] (1963 r.) i Lettere [Listy] (1976 r.). Przyjaciel Gabriele D'Annunzio we wczesnych latach młodości, również Salvadori należał do – pisze Vian w Tela di ragno romana [Rzymskiej pajęczynie] («Strenna dei Romanisti», LII, 1991) - «grupy najbardziej obiecujących neòteroi , którzy w bizantyjskim Rzymie usiłowali tworzyć literaturę nowych Włoch, pod opieką Carducciego i impresaria wydawcy Angela Sommarugi»; od tych kręgów literackich bardzo szybko oddaliło go spotkanie z wiarą. Owa wiara, którą przeniknięte są również dwa wiersze – A Santa Maria delle Vertighe i Ricordo – które komentuje na łamach wydania codziennego «L'Osservatore Romano» Inos Biffi, korzystając ze wskazówek interpretacyjnych kard. Colombo, innego znanego ucznia Salvadoriego.

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

15 października 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI