Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

Miłość i prawda

· O relacjach między katolikami i prawosławnymi ·

Publikujemy fragmenty przemówienia wygłoszonego przez Patriarchę Ekumenicznego 8 listopada w Wiedniu z okazji uroczystych obchodów powstania Fundacji Pro Oriente.

50. rocznica powstania Fundacji Pro Oriente stanowi niezwykły kamień milowy, ważny dla dziejów relacji między Kościołem rzymskokatolickim i prawosławnymi Kościołami Wschodu. Pod wieloma względami jest to zwierciadło relacji między naszymi Kościołami, ponieważ odbija ona i śledzi nadzwyczajne kroki na drodze do zbliżenia i pojednania, podjęte pół wieku temu, które doprowadziły do dialogu teologicznego i do szczerej wymiany między nami na poziomie parafialnym , lokalnym, regionalnym, krajowym, a także międzynarodowym.

Jak dobrze wiecie, za kilka dni nasz umiłowany brat w Chrystusie Papież Franciszek odwiedzi Stambuł, który od ponad siedemnastu wieków jest świętym centrum i siedzibą Patriarchatu Ekumenicznego. Z wielką przyjemnością oczekujemy na moment, kiedy będziemy mogli gościć Jego Świątobliwość w Fanarze 29 i 30 listopada i wspominać św. Andrzeja, apostoła, który został powołany jako pierwszy, i z okazji święta tronu Kościoła w Konstantynopolu. Oficjalna wizyta papieska będzie kontynuacją naszej wspólnej pielgrzymki do Jerozolimy, która odbyła się kilka miesięcy temu, aby uczcić inną rocznicę, również 50., podróży do Ziemi Świętej Papieża Pawła VI, oficjalnie ogłoszonego błogosławionym przez Kościół katolicki, oraz Patriarchy ekumenicznego Atenagorasa. Głęboko nas wzruszył fakt, że Papież Franciszek przyjął nasze zaproszenie na wspólne obchody tego wydarzenia, skierowane do niego przez nas przy okazji naszego udziału w uroczystej Mszy św. na rozpoczęcie pontyfikatu w marcu 2013 r.

Wydarzenia te nie były zwykłym zbiegiem okoliczności, nie są też one czystą historią. Pięćdziesiąt lat temu wydarzenia tego typu byłyby nie do pomyślenia czy wręcz nierealne. To łaska Boża natchnęła naszych czcigodnych i dalekowzrocznych poprzedników do podjęcia śmiałych inicjatyw. Z różnych względów, po tylu latach obcości i milczenia, tylko Duch Święty mógł stworzyć warunki i okoliczności umożliwiające większą współpracę i ściślejsze relacje między naszymi Kościołami, które w przeszłości były sobie dalekie przez całe tysiąclecie. I właśnie w tego typu klimacie ekumenicznego otwarcia i szczerego pragnienia dialogu powstał pomysł założenia Fundacji Pro Oriente, zrealizowany w 1964 r. przez arcybiskupa Wiednia kard. Franza Königa, który – rozeznając ducha czasów, zrozumiał, jak ważne jest przestrzeganie przykazania i wsłuchanie się w modlitwę naszego Pana, «aby wszyscy [Jego uczniowie] stanowili jedno» (J 17, 21). Świętym i podstawowym celem Fundacji – z jej różnymi oddziałami w Wiedniu, Grazu, Salzburgu i Linzu – było polepszanie relacji między Kościołem rzymskokatolickim i wschodnim Kościołem prawosławnym, a także z ortodoksyjnymi Kościołami Wschodu, w duchu papieskiego dekretu Unitatis redintegratio, promulgowanego pół wieku temu, 21 listopada 1964 r. Prezesem założycielem był Alfred Stirnemann, który kierował Fundacją do swojej śmierci w 1988 r. Wspominamy ich obu razem z naszymi czcigodnymi przyjaciółmi, metropolitami Chryzostomem i jego następcą Michałem z Austrii, patriarchalnymi egzarchami Węgier i Europy Środkowej. Ci dwaj hierarchowie prawosławni byli absolutnie przekonani o fundamentalnym znaczeniu pozytywnych relacji z Kościołem rzymskokatolickim i niestrudzenie działali, by promować dialog i ułatwiać kooperację.

W r. 1969 została zapoczątkowana ważna i do tej pory nieprzerwana tradycja corocznej wymiany oficjalnych delegacji na święta patronalne naszych dwóch «siostrzanych Kościołów»: 29 czerwca w Rzymie na uroczystości Świętych Piotra i Pawła; i w Stambule 30 listopada, tradycji tej uczyni zadość Papież Franciszek w końcu tego miesiąca. Uwieńczeniem tych bardzo ważnych inicjatyw było następnie ustanowienie – podczas wizyty papieskiej w Fanarze 30 listopada 1979 r. – Międzynarodowej Komisji Mieszanej ds. Dialogu Teologicznego między Kościołem Katolickim i Kościołem Prawosławnym. I tak, 29 maja 1980 r., za czasów naszego czcigodnego poprzednika, Patriarchy Ekumenicznego Dimitriosa, i następcy Pawła VI, Papieża Jana Pawła II, Stolica Apostolska i czternaście autokefalicznych Kościołów prawosławnych zapoczątkowało teologiczny «dialog prawdy», aby rozszerzyć «dialog miłości» i razem przeanalizować różnice doktrynalne między oboma siostrzanymi Kościołami.

Na szczęście dziś, poprzez ważny i znaczący wkład fundacji i instytucji takich jak Pro Oriente, ten duch braterskiej miłości i wzajemnego szacunku zajął miejsce polemik teologicznych i dawnej wzajemnej nieufności. Naturalnie jesteśmy w wystarczającym stopniu realistami, by uznać, że jest jeszcze wiele do zrobienia i że droga wydaje się niekiedy długa i żmudna.

Bartłomiej

Pełny tekst po angielsku

Tekst po włosku

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

20 lipca 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI