Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

Marzenie lekarza franciszkanina

· 50 lat Polikliniki Gemellego ·

Ojciec Agostino Gemelli, założyciel Uniwersytetu Katolickiego Najświętszego Serca, włączył Wydział Medycyny i Chirurgii już w początkowy zamysł uczelni. Jednak marzenie franciszkanina spełniło się dopiero w latach sześćdziesiątych; to Pius XII wznowił jego realizację.

O. Gemelli zmarł 15 lipca 1959 r.; rzymski Wydział Medycyny otwarł podwoje dla studentów dwa lata później, 5 listopada 1961 r., kiedy to odbyła się pamiętna uroczystość inauguracji z udziałem papieża Jana XXIII, kard. Montiniego, arcybiskupa Mediolanu – kardynała patrona, jak podpisał się w złotej księdze – osobistości ze świata nauki, polityki i Kościoła, kierowników mediolańskich wydziałów Uniwersytetu Katolickiego.

Na tę okoliczność zarówno papież Jan, jak Montnii i Francesco Vito, rektor uczelni od 1959 do 1965 r. (którego następcą miał być, do r. 1968, Ezio Franceschini), wygłosili przemówienia po łacinie. Również w listopadzie 1961 r. rozpoczęły się prace przy budowie polikliniki, która zgodnie z programem miała zacząć działalność w 1964 r., tak aby możliwe było rozpoczęcie trzyletnich cykli studiów drugiego stopnia.

Początkowym zamysłem było zorganizowanie zespołu szpitalnego liczącego ok. 200 tys. łóżek. A to w celu, aby móc wdrożyć wszystkie specjalności, konieczne dla polikliniki uniwersyteckiej, a także, aby przyczynić się do zaradzenia chronicznemu brakowi łóżek w szpitalach, jaki wówczas był bolączką w Rzymie.

W maju 1964 r. pierwsi pacjenci zostali hospitalizowani na dopiero co otwartych oddziałach medycyny i chirurgii; 10 lipca tego samego roku odbyło się oficjalne otwarcie Polikliniki nazwanej imieniem o. Gemellego, w czasie którego odczytano przesłanie Pawła VI, przywiezione przez kardynała wikariusza Luigiego Traglię. W przesłaniu tym papież Montini zwraca uwagę na tajemniczą moc odkupieńczą cierpienia, przytaczając słynne słowa Augustyna zaczerpnięte z De civitate Dei: perdidistis utilitatem calamitatis, et miserrimi facti estis – nie doceniliście pożyteczności cierpienia, i staliście się nędznikami.

Zaraz po wyborze na papieża Jan Paweł II udał się do Polikliniki Gemellego, by odwiedzić swojego przyjaciela, bpa Deskura. Był to pierwszy kontakt,, zapoczątkowujący jego szczególną relację z Polikliniką – w 1996 r. Jan Paweł II, żartując na temat swojego zdrowia powiedział: Watykan numer jeden to plac św. Piotra, Watykan numer dwa to Castel Gandolfo, Poliklinika Gemellego stała się „numerem trzecim”.

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

21 stycznia 2020

PODOBNE WIADOMOŚCI