Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

Mały model Kościoła

Kuria Rzymska i Ciało Chrystusa: mocne i wymagające, poczynając od tytułu, jest przemówienie, które Papież skierował do wszystkich kardynałów i najbliższych współpracowników i którego lekturę zalecił też pracownikom watykańskim na spotkaniu, jakie odbyło się zaraz potem. Te dwa przemówienia należy zatem czytać razem i w świetle chrześcijańskiej tajemnicy wcielenia Pana, który w swoim ubóstwie ukazuje człowiekowi – powiedział Franciszek – «moc pokory».

Następca Piotra przedstawił zatem tę jedną wielką medytację jako pomoc i bodziec do «prawdziwego rachunku sumienia» w ramach przygotowania do Bożego Narodzenia. A punktem odniesienia jest obraz Kościoła jako mistycznego ciała Chrystusa, zakorzeniony w Piśmie Świętym i w pismach ojców Kościoła, jak podkreśla Mystici corporis Piusa XII i soborowa konstytucja Lumen gentium, zacytowane explicite przez Papieża.

Dokonując tego wymagającego porównania, Franciszek widzi Kurię jako «mały model Kościoła», który musi się codziennie odnawiać, ponieważ jest ciałem złożonym, lecz skoordynowanym, «by funkcjonowało skutecznie, w sposób budujący, zdyscyplinowany i przykładny». Przypomina się tu przemówienie skierowane przez Pawła VI do Kurii 21 września 1963 r.: «Ze wszystkich stron patrzy się na Rzym katolicki, na rzymski pontyfikat, na Kurię Rzymską. Obowiązek bycia prawdziwymi chrześcijanami jest tu w najwyższym stopniu angażujący. Nie przypominalibyśmy wam o tym obowiązku, gdybyśmy sami o nim codziennie sobie nie przypominali. Wszystko w Rzymie jest lekcją: litera i duch. Sposób, w jaki się myśli, w jaki się studiuje, to, jak się mówi, jak się czuje, jak się działa, jak się cierpi, jak się modli, jak się służy, jak się kocha; każdy moment, każdy aspekt naszego życia znajduje wokół nas odzwierciedlenie, które może być dobroczynne, jeśli jest wierne temu, czego chce od nas Chrystus; szkodliwe, jeśli jest niewierne».

Po upływie czterech lat od przemówienia Montiniego, który pracował w Kurii przez lat blisko trzydzieści, nastąpiła reforma przedstawiona w Regimini ecclesiae universae, realizowana potem cierpliwie i wytrwale. Lecz odnowa musi być stała: w myśl zasady ecclesia semper reformanda, przypomnianej na początku Pastor bonus. «Kuria wezwana jest do tego, by się doskonaliła, by wciąż się doskonaliła», podkreślił Franciszek, który przedstawił następnie - nawiązując do najstarszych tradycji monastycznych – prawdziwy katalog, niekiedy ostry, piętnastu «chorób kurialnych», które naturalnie stanowią «zagrożenie dla każdego chrześcijanina i dla każdej kurii, wspólnoty, zgromadzenia, parafii, ruchu kościelnego».

Jeszcze raz Papież odwołał się do duszy Kościoła, o której przypomina niestrudzenie od początku pontyfikatu: Duch Święty, który daje życie, może wyleczyć każdą chorobę i umacnia harmonię. Trzeba zatem modlić się i działać, aby Kościół i Kuria «były zdrowe i uzdrawiały: były święte i uświęcały». Również poprzez prośbę o przebaczenie, którą Papież ponowił, zwracając się do pracowników watykańskich, «zaniedbań moich i moich współpracowników, a także pewnych skandali, które są bardzo bolesne». Kuria Rzymska ma bowiem w obliczu Kościoła obowiązek dawania przykładu.

g.m.v.

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

21 września 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI