Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

Mademoiselle Fifì

· Nowela ·

Od dawna w literaturze i filmie istnieje pewna tendencja: opowiadanie o świecie prostytucji w kluczu romantycznym i ckliwym. Pisarzem, który idzie zupełnie inną drogą, jest Guy de Maupassant, piórem zręcznym i ostrym opisujący hipokryzję i fałsz francuskiej burżuazji swojej epoki. Bohaterkami wielu jego nowel są prostytutki, których życie przedstawia w całej ich bolesnej doli i upokorzeniu, w zepchnięciu poza margines społeczny z racji ich kondycji. Z pośród wielu innych opowiadań tego pisarza, które uczciwie odmalowują ten świat, wyróżnia się — zwłaszcza z uwagi na zakończenie — Mademoiselle Fifì, nowela opublikowana po raz pierwszy w roku 1882: na tle nędznej małostkowości i bezużyteczności wojny, ludzkiego tchórzostwa i rozwiązłości wyróżnia się postać Racheli, żydowskiej prostytutki, która jako jedyna uosabia i ratuje francuski honor, nawet w porażce. Chociaż raz jakaś „zdeprawowana” dziewczyna wychodzi obronną ręką: ratuje się dzięki swoim odważnym, trudnym decyzjom. (@GiuliGaleotti)

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

8 grudnia 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI