Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

Księga miłosierdzia

W dniach, które Papież Franciszek spędził w Polsce, jego proste gesty i podbiły serca bardzo licznych osób, i to nie tylko młodych, zgromadzonych na Światowym Dniu w Krakowie. Odnotowały to media polskie, uwydatniając pozytywny ton i nowego ducha zgody, w jakim jest odczytywana i odbierana ta wizyta Papieża, pierwsza w Europie Środkowowschodniej. I podobnie jak miało to miejsce podczas podróży do Stanów Zjednoczonych, która rozpoczęła się od Kuby, serdeczne przyjęcie Papieża i jego przesłania zadało kłam pesymistycznym przewidywaniom, rozpowszechnianym w przeddzień przez rozmaite media, z pewnością nie bezinteresownie.

Rocznica chrztu Polski, wspomnienie Szoah i światowe spotkanie młodzieży splotły się podczas tej podróży dzięki wspólnemu, bardzo jasnemu wątkowi – tematowi miłosierdzia. Serce Ewangelii i główny temat misyjny głoszenia Bergoglia – ten motyw przejawił się wyraźnie w uroczystej i skromnej Drodze Krzyżowej, w której wzięło udział prawie 600 tys. młodych ludzi, a następnie w czasie wizyty w miejscach, gdzie czczeni są przede wszystkim wielcy świadkowie miłosierdzia – Faustyna Kowalska i Karol Wojtyła.

W sanktuarium poświęconym swojemu poprzednikowi Papież celebrował Mszę św. dla kapłanów i osób konsekrowanych, kobiet i mężczyzn, i przedstawił rozważanie na temat epizodu ukazania się Jezusa apostołowi Tomaszowi, skupiając uwagę na trzech wątkach: miejscu, gdzie rozgrywa się scena opisana przez ewangelistę Jana, uczniu, który rozmawia z Panem, i samej Ewangelii, którą w przesłaniu do „dalekich” podczas misji w Mediolanie w listopadzie 1957 r. abp Montini określił prostymi, a zarazem wymownymi słowami: „wielka księga”.

Miejsce było zamknięte, tymczasem Jezus chce, aby Jego zwolennicy wyszli. Papież powiedział, że w tej interpretacji fragmentu Ewangelii słyszy echo słów, które z mocą zabrzmiały na początku pontyfikatu Jana Pawła II: „Otwórzcie, otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi”. A wezwanie do wychodzenia z miejsc zamkniętych, nieuchronnie autoreferencyjnych i jałowych, zbiega się z misją i z radością głoszenia Ewangelii (evangelii gaudium), które dla Papieża są sprawą zasadniczą i nie do pominięcia. Podobnie jak zasadnicze są – za przykładem apostoła Tomasza – ciągłe poszukiwanie Chrystusa i edukacja serca.

Wreszcie „wielka księga”, w której „nie zostało zapisanych wiele innych znaków uczynionych przez Jezusa”, jak zauważa ewangelista i o czym przypomniał Papież, dając tak sugestywną i wymagającą interpretację: Ewangelia, „żywa księga o miłosierdziu Boga, którą trzeba czytać i do niej powracać nieustannie”, ma „jeszcze niezapisane strony”. Są to karty „księgi otwartej, którą mamy zapisywać w tym samym stylu, to znaczy pełniąc uczynki miłosierdzia”. Te względem „ciała” i te względem „duszy”, które tradycja chrześcijańska ujęła w czternastu syntetycznych formułach, w oryginalny sposób rozważanych podczas Drogi Krzyżowej w Krakowie.

g.m.v.  

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

16 października 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI