Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

Instrukcje dla kaznodziejów i spowiedników

· Dyscyplina pokutna od Grzegorza VII do Bonifacego VIII ·

Pontyfikat Grzegorza VII był wielki i trudny, ostatecznie przeżywany przez papieża jako porażka. Był to pontyfikat o wielkim znaczeniu politycznym, co wynikało jednak z silnej konotacji religijnej – działania tego papieża inspirowała świadomość, że konieczna była nowa chrystianizacja świata. Projekt ten przyznawał duchowieństwu niezastąpioną rolę w prowadzeniu i dyscyplinowaniu społeczeństwa. Następne wieki były czasem głębokich przemian, które naznaczyły także historię pokuty i jej form, w której coraz znaczniejszą rolę miała odgrywać właśnie osoba kapłana.

Dla dostarczenia „wytycznych każdemu kapłanowi, nawet nieszczególnie kompetentnemu”, aby mógł służyć pomocą każdej osobie niezależnie od płci i kondycji, chorej i zdrowej, Burchard napisał XIX księgę swojego Decretum – właśnie Corrector, czy Medicus , która miała zawierać „we wszystkich ich aspektach zarówno kary cielesne, jak i środki duchowe”. Dzieło Burcharda wywarło wpływ na dyscyplinę pokutną późniejszych stuleci, aż po zaranie XIII w., kiedy Alain de Lille napisał swoją Liber poenitentialis , będącą świadectwem zmiany, jaka się dokonała. I tak dyscyplina pokutna zdaje się koncentrować na contritio cordis , która jako jedyna może sprzyjać pełnemu nawróceniu, uwidaczniającemu się w konkretnych dziełach, co nadawało większe znaczenie posłudze kapłana, powołanego do delikatnego rozeznania, które wymagało od niego przenikliwości właściwej diligens inquisitor i mądrości cechującej subtilis investigator . Wzrost znaczenia i uznanie roli kapłana miał ponadto zwiększyć świadomość doniosłości nauk dotyczących pokuty.

Od duchownych wymagano, by byli na wysokości zadania, zdolni stosować u penitentów, na których Sobór Laterański IV nakładał obowiązek spotkania z własnym kapłanem, najskuteczniejsze środki. Potrzebni byli kapłani zdolni zręcznie i w odpowiedni sposób poruszać się na forum pokutnym, gdyż było to już prawdziwe forum, ze względu na nowe sposoby przyjęte w sprawowaniu obrzędu sakramentalnego; kapłani obdarzeni mądrością i roztropnością, zręcznością i taktem, aby potrafili skłonić penitenta do szczerego i pełnego wyznania swoich grzechów. I tak mnożyły się apele do pasterzy, aby ewangelizowali zdechrystianizowany lud, oraz monity do tych spośród nich, którzy nie wywiązywali się ze swojego zadania.

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

20 września 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI