Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

Hołd ONZ złożony Matce Teresie

· Ustanowiony został Międzynarodowy Dzień Miłosierdzia ·

Upamiętniając rocznicę śmierci Matki Teresy z Kalkuty, Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych wybrało datę 5 września na Międzynarodowy Dzień Miłosierdzia, który w tym roku obchodzony był po raz pierwszy. Ta inicjatywa raduje nas, członków Papieskiej Rady, i przyłączamy się do niezliczonej rzeszy osób na całym świecie, czcząc pamięć tej błogosławionej i składając dziękczynienie Bogu za wymowne świadectwo miłości, jakie dała Kościołowi i całej rodzinie ludzkiej. Uznanie dla osoby i pracy Matki Teresy ze strony wspólnoty międzynarodowej jest także zachętą dla nas, byśmy nadal dawali to świadectwo miłości tym, którzy są w potrzebie.

Jak wszyscy mogliśmy stwierdzić na podstawie słów i faktów, Papież Franciszek darzy szczególną miłością ubogich i cierpiących. Faktycznie, od początku swojego pontyfikatu zawsze nas zachęcał, swoim przykładem i swoim nauczaniem, abyśmy starali się być „Kościołem ubogim dla ubogich”. Nawoływał Kościół, aby wychodził poza obręb samego siebie i udawał się na peryferie: peryferie tajemnicy grzechu, cierpienia, niesprawiedliwości, ignorancji i obojętności religijnej, myśli, a także każdego rodzaju nędzy. Kościół jest powołany do tego, by spotykając na co dzień te peryferie, niósł zbawienie i miłość poprzez swoją posługę charytatywną.

My ze swej strony pragniemy także złożyć hołd posłudze i poświęceniu tak licznych wielkodusznych osób i instytucji katolickich. W szczególności wdzięczni jesteśmy licznym mężczyznom i kobietom, którzy poświęcili swoje życie dziełom miłosierdzia w najbiedniejszych częściach świata. Pełniąc dzieło miłosierdzia, dają świadectwo, że Bóg nadal kocha świat i że za ich pośrednictwem okazuje swoją miłość i swoje współczucie ubogim.

Kościół jest powołany do tego, by w posłuszeństwie poleceniu Chrystusa dawał świadectwo o miłości Boga poprzez praktykowanie miłosierdzia. Faktycznie, od samych początków posługa miłosierdzia względem ubogich zawsze była jedną z podstawowych form aktywności Kościoła, wraz z udzielaniem sakramentów i głoszeniem Słowa. Misją Kościoła jest, by poprzez to potrójne zadanie uczynić wszystkich ludzi uczestnikami boskiej natury Boga, który jest miłością. Kościół potwierdza, że racją istnienia jego misji miłosierdzia jest Jezus Chrystus i dawanie świadectwa o Jego miłości przez posługiwanie ubogim. Podobnie Matka Teresa z Kalkuty zawsze znajdowała inspirację i moc w Jezusie. Jej życie, jej świadectwo miłości wypływało z nauk, jakich Pan udzielał jej w modlitwie i w kontemplacji Jego życia i Jego nauczania. Poprzez swoją posługę miłości ta zakonnica nie chciała świadczyć jedynie pomocy humanitarnej czy zmieniać struktur społecznych. Gdy odbierała Nagrodę Nobla 11 grudnia 1979 r., stwierdziła wyraźnie: „Nie jesteśmy prawdziwymi działaczkami społecznymi. Być może w oczach ludzi wykonujemy pracę społeczną, ale w rzeczywistości jesteśmy zakonnicami kontemplacyjnymi w sercu świata; w istocie dotykamy ciała Chrystusa przez 24 godziny na dobę”.

Ilekroć patrzymy na wizerunek Matki Teresy, przypomina nam się, że „miłość – caritas – zawsze będzie konieczna, również w najbardziej sprawiedliwej społeczności. Nie ma tak sprawiedliwego porządku państwowego, który mógłby sprawić, że posługa miłości byłaby zbędna. Kto usiłuje uwolnić się od miłości, będzie gotowy uwolnić się od człowieka jako człowieka. Zawsze będzie istniało cierpienie, które wymaga pocieszenia i pomocy. Zawsze będzie samotność. Zawsze będą istniały sytuacje materialnej potrzeby, w których konieczna jest pomoc w duchu konkretnej miłości bliźniego” ( Deus caritas est , 28 b).

Miłość chrześcijańska jest zawsze w służbie integralnego dobra każdej istoty ludzkiej, niezależnie do religii i rasy. Świadczenie chrześcijańskiej miłości nie opiera się jedynie na kompetencjach zawodowych ani nie poprzestaje na bezosobowym zaangażowaniu. Nasze podejście to podejście z „sercem, które widzi” więcej niż potrzeby materialne. W ubogich, którym służymy, staramy się widzieć pełnię i integralność, kiedy są przed Bogiem. Matka Teresa jest przekonującym przykładem tego, że ta wrażliwość nie przesądza o skuteczności. Gdy służyła najuboższym z ubogich, dzięki swej wierze widziała coś więcej niż ich potrzeby materialne. Kiedyś powiedziała: „Bóg utożsamił się z głodnym, chorym, nagim, bezdomnym; a jest to głód nie tylko chleba, ale także miłości, troski, uznania przez kogoś; nagość nie tylko dotycząca ubrań, ale także współczucia, które tylko nieliczni odczuwają względem tych, których nie znają; brak dachu nad głową nie tylko jako fakt nieposiadania murowanego schronienia, lecz brak osoby, którą można uznać za bliską”. Ta inicjatywa Narodów Zjednoczonych zachęca nas, abyśmy byli zawsze wierni duchowemu dziedzictwu, które nam pozostawiła bł. Teresa z Kalkuty.

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

26 maja 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI