Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

Dosyć wojny i zniszczeń

· ​W Gruzji Papież Franciszek modli się w intencji Syrii i Iraku ·

Modlitwa za narody uwikłane w wojnę, „wykończone” przez bomby i zniszczenia, aby nauczyły się drogi pojednania, dialogu i przebaczenia. Również w Gruzji, gdzie dobiega końca pierwszy etap podróży na Kaukaz, Papież pamięta o „cierpieniach licznych niewinnych ofiar” w rozmaitych stronach świata, w których trwają konflikty: w szczególności o Iraku i Syrii. W związku z tym na zakończenie dnia spędzonego w Tbilisi w piątek wieczorem 30 września spotkał się ze wspólnotą asyryjsko-chaldejską w kościele św. Szymona Bar Sabbae.

Razem z patriarchą Babilonii i biskupami z Synodu tego Kościoła – którzy właśnie w poprzedzających dniach spotkali się w Irbilu, na ziemi irackiej – Papież modlił się o pokój, po czym wypuścił białego gołąbka. „Wyrwij ich z kondycji ofiar niesprawiedliwości i ucisku”, modlił się Franciszek, myśląc przede wszystkim o dzieciach, osobach starszych, chrześcijanach prześladowanych, a także o osobach wykorzystywanych, pozbawianych wolności i godności, jak również o tych, którzy żyją w niepewności: „wygnańcach, uchodźcach, a także tych, którzy utracili smak życia”, nie zapominając o „chrześcijanach żyjących w diasporze”.

Te intencje powróciły później w modlitwie wiernych podczas Mszy św., następnego dnia, w sobotę 1 października rano. W liturgiczne wspomnienie św. Teresy od Dzieciątka Jezus Papież przewodniczył Mszy św., w której uczestniczyła mała wspólnota katolicka gruzińska, reprezentowana przez jej trzy obrządki: łaciński, ormiański i asyryjsko-chaldejski. Skupiając się w homilii na tematach pocieszenia i nadziei, Franciszek zaznaczył, że „wśród licznych skarbów” Gruzji wybija się „wielkie znaczenie kobiet”, które – to słowa św. Tereski z Lisieux – „miłują Boga w znacznie większej liczbie niż mężczyźni”. I w związku z tym Papież podkreślił obecność w tym kraju „bardzo wielu babć i matek, które strzegą wiary zasianej na tej ziemi przez św. Ninonę i ją przekazują”, które „wnoszą świeżą wodę Bożego pocieszenia w liczne sytuacje pustyni i konfliktu”. „Pocieszenia, którego potrzebujemy pośród burzliwych kolei życia”, dodał Papież. A ono znajduje się w Kościele, który „jest domem pocieszenia”, bowiem chrześcijanin, „nawet kiedy doświadcza przygnębienia i zamknięć, zawsze jest powołany do budzenia nadziei w tym, kto jest zrezygnowany, dodawania otuchy tym, którym brak ufności, wnoszenia światła Jezusa, ciepła Jego obecności, pociechy Jego przebaczenia”. Niewątpliwie, zauważył Franciszek, „wielu cierpi, doświadcza prób i niesprawiedliwości, żyje w niepokoju”, i „to pocieszenie Pana nie odejmuje problemów”. Jednak – zapewnił – „daje moc miłości, która potrafi znosić cierpienie w pokoju”. Dlatego właśnie „przyjmowanie i niesienie Bożego pocieszenia” jest „pilną misją Kościoła”, i dlatego „nie jest dobrze przyzwyczajać się do kościelnego 'mikroklimatu' zamknięcia”, trzeba natomiast „podzielać rozległe horyzonty, otwarte horyzonty nadziei, żyjąc pokorną odwagą otwierania drzwi i wychodzenia”. To wezwanie Papież Franciszek przedstawił raz jeszcze w kluczu ekumenicznym podczas wizyty w piątek po południu złożonej katolikosowi Eliaszowi II w siedzibie prawosławnego patriarchatu Gruzji. „Oby trudności nie były przeszkodami, ale impulsami do lepszego poznawania się, do dzielenia ożywiającej limfy wiary, do wzmożenia modlitwy jedni za drugich i do współpracowania z miłością apostolską w dawaniu wspólnego świadectwa”, zachęcał, wyrażając nadzieję na „nowy zryw” braterstwa, pozwalający przezwyciężyć nieporozumienia i lęki.

Link 

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

19 marca 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI