Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

Czujność i uwaga

· Auschwitz i Dzień Pamięci ·

«Nie ulega wątpliwości – pisze Cristiana Dobner – że Auschwitz jest swoistym pomnikiem, w tym sensie, że zawiera w sobie jako świadectwo okrucieństwo nazizmu i ból, jakiego doznał Izrael oraz ci, którzy podzielili los Izraela, nie będąc nazistami lub przeciwstawiając się panującemu reżymowi. 

Lecz gdyby stanowił tylko to, byłoby to jeszcze zbyt mało, popiół byłby obojętny. Auschwitz to o wiele więcej, to pamięć żywa, zikkaron, płodna, ciepły popiół, który przekazuje życie. Nie przez poetycki paradoks, zgodnie z którym śmierć daje życie, lecz w biblijnym pojęciu, które wie na bazie doświadczenia, że Stwórca czuwa jak strażnik i nie zapomina o swoim ludzie. Jego pamięć jest zawsze obecna».

I jeśli nasuwającym się natychmiast pytaniem jest «gdzie był ten Stwórca, kiedy Izrael padał ofiarą nazistowskiej zagłady?», to jest ono w swym niepokoju niepełne, bo brakuje drugiej jego części: «Gdzie ja byłem, kiedy Izrael padał ofiarą nazistowskiej zagłady?». Odpowiedź: mnie nie było, jest fałszywa, bo moja więź z całą historią zobowiązuje mnie i stawia mnie na gruncie, który domaga się odpowiedzi. Ja, dzisiaj, gdzie jestem? Po czyjej stronie? Mieszkam w Auschwitz i patrzę na historię, czy zostawiam obóz w przeszłości i tym samym umacniam uprzedzenia, którymi została wybrukowana droga prowadząca do Auschwitz? Stąd bierze się potrzeba żywej pamięci, pulsującej. Zikkaronu, w którym będą obecne powiązania i z którego będą się rodziły relacje jasne, wolne, oparte na autentycznym uznaniu.

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

18 września 2019

PODOBNE WIADOMOŚCI