Uwaga

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies
Cookies to małe pliki tekstowe, które pomagają nam polepszyć korzystanie z naszych stron. Więcej informacji o wykorzystywaniu przez nas cookies można znaleźć w Warunki polityki prywatności.

In castro poenitentiae

· Esej ·

Pomimo, że ukazał się wiele lat temu, esej Anny Benvenuti In castro poenitentiae. Santità e società femminile nell’Italia medievale [In castro poenitentiae. Świętość i społeczność kobieca w średniowiecznych Włoszech] (wyd. Herder 1990) stanowi nadal, wraz z innymi pismami tej włoskiej mediewistki, główny punkt odniesienia dla tych, którzy chcieliby się dowiedzieć czegoś więcej o życiu miejskich eremitek, zamieszkujących średniowieczne miasteczka. Bowiem od XIII wieku zaczął się szerzyć we Włoszech nowego rodzaju styl życia w odosobnieniu wśród kobiet, które zaczęły mieszkać same lub z kilkoma towarzyszkami w zamknięciu, w małych celkach domów położonych w centrum miasta czy na jego przedmieściach, albo pod otaczającymi je murami. Wierni zapewniali im środki do życia, biskup i duchowieństwo święte sakramenty i opiekę duchową. Ich obecność stała się wkrótce cechą charakterystyczną średniowiecznych włoskich miast, a ten nowy styl życia, często spotykany w antologiach hagiograficznych, świadczy o twórczej spontaniczności pobożności kobiet, nie mającej sobie równych i niedoścignionej w wiekach późniejszych. Żyjące w odosobnieniu i zamknięciu kobiety służyły poradą duchową ludziom, którzy się do nich zwracali, zaś w przekonaniu mieszkańców swoimi modłami, odprawianymi w celkach położonych często na pograniczu między obszarem zamieszkanym i okolicznymi polami, chroniły miasto przed wszelkimi możliwymi nieszczęściami. (@LuceScaraffia)

Wydanie drukowane

 

TRANSMISJA BEZPOŚREDNIA

St. Peter’s Square

29 stycznia 2020

PODOBNE WIADOMOŚCI